Weelderige subtropische flora
Een autorit rond het eiland volstaat niet echt om het Lago Maggiore goed te bekijken. Een van de vele rondvaartboten zorgt er voor dat de oevers, die via de kustweg slechts zo nu en dan te zien zijn, hun weelderige subtropische flora ten volle openbaren. Het zachte klimaat ontstaat door de buffer van Alpen en Voor-Alpen, met vaak ‘s ochtends de verkoelende bries van de Tramontana en ‘s middags de Inverna.

Net zoals langs het Garda- en Comomeer gedijen aan de oevers granaatappels, vijgen, kurkeiken, johannesbroodbomen en sagopalmen. Noordelijk in het meer lijkt de kleur op jadegroen, zuidelijk eerder diepblauw. Het zeer visrijke meer is diep, er is gepeild tot 372 meter. Noordelijk doet het meer veel dramatischer aan door de hoge, met bos bedekte bergen. Zuidelijk voegt het meer zich bijna naadloos naar de vlakte van Lombardije.

Borromeïsche eilanden
Het Lago Maggiore is vooral beroemd om de Borromeïsche eilanden voor de oever bij Stresa. Op het Isola Bella staat een barokpaleis van Karel III met tal van pronkzalen. Het Isola dei Pescatore en het Isola Madre (schitterende tuin met zeldzame en vaak exotische flora) liggen er dicht bij. Arona gold vanouds als het handelscentrum van het meer en heeft een mooie Santa-Mariakerk. De toeristische oever is te vinden rond Stresa, een badplaats onder de imposante Mottarone-berg.

Ook het lieflijke, villarijke Pallanza kijkt uit op de Borromeïsche eilanden. Tijdens een rondgang om het eiland heen wordt duidelijk hoe schilderachtig de omgeving is, op de grens van de Italiaanse regio’s Piemonte en Lombardije. Olijfgaarden, wijngaarden, roofriddersburchten (Castelli di Canero) en ronduit schitterende parken en tuinen wisselen elkaar af.

Een verblijf aan het Lago Maggiore is door de snelweg A8 goed te combineren met dagtochten naar Milaan, kunststad, museumstad, mode- en designstad ook. Wie daarentegen de bergnatuur prefereert, heeft met het Nationaal Park Val Grande (noordelijk van Verbania) een imposante, ongerepte Alpenwereld.