De unieke zandduinen van Kuršiu Nerija
Litouwen heeft een kustlijn van 100 kilometer langs de Baltische zee. De helft hiervan bestaat uit de Kuršiu Nerija. Dit unieke natuurgebied is een smalle zandstrook met een lengte van 98 kilometer en met duinen tot een hoogte van 66 meter.Tussen de Kuršiu Nerija en het vasteland liggen een aantal lagunes. Verder kent het nergens hooggelegen Litouwen twee vlaktes met een gemiddelde hoogte van 150 meter. Het hoogste punt van Litouwen, de de Juozapines (291 meter) ligt op één van die vlaktes. Een kwart van Litouwen bestaat uit bos, waaronder oerbos in de regio Dzukija. Ook kent het land behoorlijk wat moerasgebied en zo’n 3000 meren, die vooral in het noordoosten te vinden zijn. Het grootste natuurlijke binnenmeer is Drukšiai. Verder vallen de vele rivieren in Litouwen op. Dit zijn er maar liefst 750, met als belangrijkste rivier, de Nemunas, die 425 kilometer door Litouwen stroomt. Tot slot is Litouwen een echt vogelland. Er komen vele zeldzame soorten voor en de ooievaar is zelfs een nationaal symbool.

Een kunstzinnig volk
De Litouwers zijn een kunstzinnig volk. Dat is te zien aan de vele kerkelijke kunst in het land en een aantal mooie paleizen en kastelen. Het Litouwse houtsnijwerk is vermaard en nog steeds zijn er duizenden ambachtslieden actief als houtsnijder. Hun werk is onder andere te bewonderen in de vele houtsculptuurparken die het land kent. Tussen de twee wereldoorlogen kende de Litouwse kunst een bloeiperiode. Voorbeelden hiervan zijn de glasschilderkunst van Stasys Usinskas, de schilderkunst (Groep ‘Ars’) en het beeldhouwwerk van Jonas Mikenas. Verder kent Litouwen vele koren en koorfestivals. De belangrijkste bezienswaardigheden zijn te vinden in de hoofdstad Vilnius. Deze stad heeft een mooi barok centrum, vele oude kerken en een levendig cultureel leven. Een andere interessante stad is Kaunas, de tweede stad van het land. Deze stad heeft onder andere een prachtig 16de eeuws raadhuis. Andere fraaie steden zijn Klaipeda en Nida. Op de Kruisberg bij Siauliai zijn talloze kruizen opgetrokken als herinnering aan de deportatie in de sovjettijd van Litouwers naar Siberië.

Creatief gebruik van traditionele producten
De Litouwse keuken valt op door zijn creatieve combinatie van traditionele landbouwproducten. Zo is een belangrijk gerecht uit de Litouwse keuken, Cepelanai. Dit zijn aardappelnoedels die worden gevuld met kaas, vlees of champignons en worden bedekt met een speksaus. Een ander typerend gerecht is Bandelai, rolletjes koolbladeren die gevuld zijn met vlees. Lekkere hartige pannenkoeken zijn de blynai. Deze bestaan uit deeg gevuld met vlees, champignons of gestremde melk. Voor de liefhebbers is er Saltibarsciai, een koude bietensoep. Op drinkgebied vallen het Svyturys ekstra bier en de honinglikeur Stakliskes op. Een Duitse invloed is terug te vinden in de Kugelis, een soort aardappelcake. In de kuststreek zijn visgerechten populair, terwijl bijvoorbeeld in het zuidwesten veel gerechten met gerookt vlees worden opgediend.

Ooit een machtige staat
De voorouders van de huidige Litouwers vestigden zich rond 3000 voor Christus in het gebied. In 1230 richtte de graaf Mindaugas de staat Litouwen op. In de eeuw die daarop volgde breidde het land zich in snel tempo tot aan de Zwarte Zee uit. Rond 1400 sloot Litouwen een band met Polen. Hierdoor ontstond één van de machtigste staten in Europa. In 1795 werd de langzaam afgetakelde staat opgedeeld door de Russen, Pruisen en Oostenrijkers. Vanaf die tijd was Litouwen een Russische provincie. Tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog was Litouwen een onafhankelijke staat totdat de Russen in 1940 en de Duitsers in 1941 het land bezetten. In 1944 bezette het Rode Leger het land. De Perestrojka van Gorbtsov leidde uiteindelijk in 1989 tot het uitroepen van de onafhankelijkheid. In 1994 sloot Litouwen zich aan bij de NAVO en in 2004 trad het land toe tot de Europese Unie.